آسم بارداری چیست؟
فهرست موضوعات
- آسم بارداری وضعیتی است که در آن راههای هوایی تنگ میشوند و تنفس را سخت میکنند و ممکن است در دوران بارداری برای اولین بار ظاهر شود یا شدت یابد.
- کنترل و درمان آسم در بارداری با داروهای ایمن (مانند اسپریهای استنشاقی) نهتنها بیخطر است، بلکه برای سلامت مادر و جنین ضروری است.
- آسم کنترلنشده در بارداری خطراتی مانند فشارخون بالا، زایمان زودرس، کاهش اکسیژن و محدودیت رشد جنین را افزایش میدهد.
- مهمترین اقدامات مدیریت آسم در بارداری عبارتاند از مصرف منظم داروهای تجویز شده، پرهیز از محرکها (دود سیگار، آلرژنها) و مراجعه منظم به پزشک.
- اگر علائمی مانند تنگینفس شدید، سرفه یا خسخس شبانه، و نیاز مکرر به اسپری تسکینی دارید، فوراً با پزشک مشورت کنید.
آسم بارداری چیست؟
بارداری میتواند به دلایل مختلفی آسم را بدتر کند یا آسم نهفته را فعال کند. آسم در دوران بارداری هم مانند سایر شرایط، وضعیتی است که در آن راههای هوایی سفت و منقبض میشوند و تنفس را سختتر میکنند. تنگی نفس خود به تنهایی یکی از علائم شایع در دوران بارداری است. حتی افرادی که آسم حاملگی ندارند هم ممکن است این تنگی نفس را تجربه کنند.
زمانی که زنان باردار آسم را در بارداری تجربه میکنند، معمولا علاوه بر تنگی نفس علائم دیگری مانند خسخس سینه، دورههای سرفه طولانی و سفتی قفسه سینه را هم مشاهده خواهند کرد. کنترل آسم در دوران بارداری بسیار مهم است. حملات آسم در دوران بارداری میتواند عواقب جدی برای مادر و جنین در حال رشد داشتهباشد.
اهمیت و شیوع آسم در دوران بارداری
در دوران بارداری مدیریت صحیح آسم بسیار مهم است. بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری، آسم ۴ تا ۱۲ درصد از زنان را در سنین باروری تحت تاثیر قرار میدهد. اکثر روشهای کنترل آسم برای کودک در حال رشد مضر نیستند و زمانی که مادر راحتتر نفس بکشد، کودک هم بهتر رشد میکند و کمتر با عوارض ناشی از آسم بارداری مواجه میشود. کسانی که باردار هستند یا قصد بارداری دارند، در صورت سابقه ابتلا به آسم باید حتماً این موضوع را به پزشکشان اطلاع دهند تا مراقبتهای لازم برای آنها ارائه شود.
آیا آسم در بارداری خطرناک است؟
آسم در بارداری زمانی خطرناک میشود که خوب کنترل نشود یا حملههای شدید رخ دهد. در این شرایط ممکن است مادر دچار تنگینفس شدید و افت اکسیژن شود و همین موضوع میتواند اکسیژنرسانی به جنین را هم کم کند. آسم بدون کنترل با افزایش احتمال فشارخون بالا و پرهاکلامپسی، محدودیت رشد جنین، زایمان زودرس و کموزنی نوزاد همراه دانسته شده و حتی میتواند نیاز به سزارین و عوارض جدی برای مادر ایجاد کند. به همین دلیل ادامه درمان و ویزیتهای منظم اهمیت زیادی دارد. هدف درمان این است که با پیشگیری از دورههای کماکسیژنی مادر، اکسیژن کافیِ جنین حفظ شود.
اثرات آسم کنترل نشده بر رشد جنین
حملات آسم در دوران بارداری میتواند منجر به کاهش اکسیژن برای نوزاد شود. این ممکن است بر رشد و تکامل کودک تأثیر بگذارد. آسم کنترل نشده همچنین ممکن است شانس تولد زودرس نوزاد را افزایش دهد. به همین دلیل کنترل و مدیریت آسم در بارداری بسیار اهمیت دارد.
علائم و نشانه های آسم بارداری
علائم آسم در حاملگی معمولا همان علائم همیشگی است و با خسخس سینه، تنگینفس، سرفه و احساس فشار یا گرفتگی قفسه سینه بروز میکند. در بارداری ممکن است علائم در برخی افراد بهتر، در برخی بدتر و در برخی ثابت بماند. زیرا نفستنگی طبیعی بارداری هم شایع است، اگر الگوی علائم شما تغییر کرد، حملهها بیشتر شد، خواب شب را مختل کرد یا نیازتان به اسپری بیشتر شد و فعالیت روزانه را محدود کرد، بهتر است با پزشک مشورت کنید.
رایجترین علائم آسم حاملگی شامل موارد زیر میشود:
- خسخس سینه
- تنگی نفس
- سفتی یا درد قفسه سینه
- سرفه کردن
- مشکل خواب شبانه (مرتبط با سایر علائم آسم)
| علائم | موارد هشدار |
|---|---|
| افزایش سرفه یا خسخس (بهخصوص شبها) | حمله آسم و نداشتن اسپری همراهتان |
| احساس تنگینفس | بدتر شدن علائم با وجود استفاده از اسپری |
| احساس فشار یا تنگی در قفسه سینه | بهتر نشدن پس از حدود ۱۰ پاف اسپری |
| نیاز بیشتر از حالت معمول به اسپری تسکینی | آسم حاد شدید در بارداری (اورژانس و نیازمند درمان بیمارستانی) |
| بدتر شدن الگوی علائم نسبت به قبل از بارداری | نیاز به اکسیژن در حمله شدید |
علائم هشدار آسم در بارداری
علائم هشدار نشانههایی است که میتواند حمله شدید یا کنترلنشدن آسم را نشان دهد و نیاز به اقدام فوری دارد. در حمله آسم اگر تنفس خوب انجام نشود، جنین هم ممکن است اکسیژن کافی دریافت نکند. پس اگر با اسپری تسکینی بهتر نشدید یا وضعیت بدتر شد، کمک پزشکی را به تأخیر نیندازید. نشانههای هشدار آسم در بارداری شامل موارد زیر هستند:
- تنگینفس شدید یا بدتر شدن سریع علائم
- حملهای که با برنامه اقدام آسم کنترل نمیشود
- نیاز به تماس با اورژانس زمانی که اسپری کمک نمیکند